Coffeeshop Ben

Verborgen in een korte, scheve straat van een van de oude grachten, voelt Coffeeshop Ben als een lokale stop in de oudere wijken van Amsterdam. Je merkt de constante stroom van toeristen die voorbij komen, maar ook vaste klanten die terugkeren omdat het eenvoudig en rechttoe rechtaan is. De omliggende straten zijn smal, met bakstenen gevels en het voortdurende geratel van fietsen. Ik hoor altijd gesprekken die schakelen tussen het Nederlands en andere talen; het voelt nooit als een puur toeristische ontmoetingsplek. Het ligt tussen cafés, eetkraampjes en een cluster van winkels die zorgen voor constante voetgangersstromen, dus er gebeurt bijna altijd wel iets voor de deur. Binnen is het niets opschepperigs — kleinschalig en bescheiden, een plek waar je zonder gedoe kunt zitten. Het personeel beweegt met stille efficiëntie; je krijgt geen verkooppraatjes, alleen een snelle, vriendelijke uitwisseling. Als je even wilt ontsnappen aan de drukkere stukken in de buurt, is dit een van die plekken waar je even binnen glijdt voor een paar rustige minuten.