Green Apple

Wpadam do Green Apple, gdy chcę czegoś na luzie po włóczeniu się po centralnych ulicach w okolicy. W tej części zabudowy starsze kamienice mieszają się z kawiarniami i kilkoma małymi barami, więc tłum to prawdziwa mieszanka sąsiedzka, a nie turyści. W środku bardziej przypomina kameralny lounge niż klub — ludzie rozmawiają cicho, miejsce, w którym rzeczywiście można się nawzajem usłyszeć. Popołudnia w dni powszednie są spokojne; wieczorami pojawia się więcej stałych bywalców. Jest prosty i niekrzykliwy, co lubię: żadnej sceny, żadnych migających świateł, po prostu miejsce, żeby usiąść i pogadać. Jeśli znasz ten odcinek, rozpoznasz znajomy miejski hałas i zapach kawy z pobliskich sklepów. Dobre na spotkania z miejscowymi albo wyciszenie po pracy.