Camp

Camp sprawia wrażenie oszczędnego, wyluzowanego pokoju, do którego miejscowi wpadają między sprawunkami. Leży po spokojniejszej stronie Sant Antoni de Vilamajor, gdzie wąskie uliczki i małe kawiarenki wciąż przeważają nad sieciówkami. W środku jest przyćmiona część wypoczynkowa i garstka stałych bywalców rozmawiających o planach na weekend albo o spacerach w górę wzgórz Montseny. W dni powszednie przypomina dzienny salon; wieczorami atmosfera staje się bardziej towarzyska. Wystrój jest prosty — zwykłe drewniane stoliki, kilka roślin, nic krzykliwego. Ludzie przyjeżdżają zarówno z pobliskich miasteczek, jak i z samej wioski, więc nigdy nie sprawia wrażenia miejsca wyłącznie dla miejscowych. Jeśli szukasz czegoś hałaśliwego albo efektownego, to nie tu; to raczej miejsce, żeby usiąść i pogadać. Personel jest nieformalny, a nastrój bezpretensjonalny — to ten rodzaj miejsca, które zapamiętasz, bo po prostu pasuje do miejscowości.