Edelweis Bossost, Assoc

Czasami wpadam tu po spacerze w dolinie lub krótkiej wycieczce na stoki; ma to swobodny, sąsiedzki klimat. Ulica przed wejściem to jedna z tych wąskich, wyłożonych kamieniem alej z starymi domami i kilkoma rodzinnymi sklepikami. Można usłyszeć pobliską rzekę Garonę, a gdy niebo się przejaśnia, w linii horyzontu pojawiają się Pireneje. W środku stowarzyszenia atmosfera jest swobodna — bardziej jak w salonie, gdzie ludzie się spotykają, niż w głośnym, zatłoczonym miejscu. Bywalcy to mieszanka lokalnych mieszkańców, którzy się znają, i turystów przejeżdżających w celu wędrówek lub narciarstwa. Wieczory szybko tutaj zapadają; miasteczko uspokaja się, a kaflowe dachy stają się ciche. To praktyczne i bezpretensjonalne miejsce, które pasuje do tej strony doliny, a nie do miejskiego zgiełku. Jeśli szukasz spokojnego miejsca po dniu na świeżym powietrzu, to właśnie tu zbierają się ludzie z okolicy.